دانشگاه امام صادق عليه السلام

Javascript DHTML Tree Menu Powered by dhtml-menu-builder.com
           جستجو براي عبارت 
        
                        

  .                                                                                                           امروز:   سه شنبه ۴/۷/۱۳۹۶


v v

 
نگاهي بر سرمايه اجتماعي بارويکرد ديني و بررسي تاثير آن بر افزايش خلاقيت، نوآوري و شكوفايي جامعه

 
سرمايه اجتماعي از مفاهيم کليدي در موفقيت کارکنان، سازمانها و حکومتها در هزاره سوم است.سرمايه اجتماعي ذخيره انباشت منابعي است ، مبني بر روابط که از طريق آن مي توان اهداف سازمان را تحقق بخشيد . در ديدگاه سنتي سرمايه ها شامل: اقتصادي، فيزيکي، طبيعي، مالي و نيروي انساني مي باشند. ولي امروزه سرمايه ها ، متعدد و گسترده شده اند و مواردي مانند سرمايه هاي فرهنگي ، سياسي و در نهايت سرمايه اجتماعي به آن اضافه شده است ، تحقيقات نشان داده است که سرمايه اجتماعي به عنوان مکملي براي ساير سرمايه هاست و براي توسعه بيشتر و بهينه کردن ساير سرمايه ها نياز به اين سرمايه بيشتر از بقيه احساس مي گردد. در حقيقت نياز به رقابت پذيري و ايجاد پويايي مستلزم ايجاد پويايي هاي اجتماعي و تعامل سازنده بين سرمايه اجتماعي و ساير سرمايه ها بالاخص سرمايه انساني است.
ازسويي بيشتر سازمانهاي فعال در سطح جهاني بر خلاقيت و نوآوري به عنوان يک راهبرد تمرکز نموده اند که منجر به پويايي، رشد و بقاء آنها در عرصه رقابت مي گردد. خلاقيت و نوآوري از جمله دارائيهاي استراتژيک و ناملموس هستند که محصول سرمايه هاي انساني و اجتماعي است.
سرمايه انساني به توانمنديهاي انسان به صورت فردي (دانش، مهارتها، تجارب) اطلاق مي گردد و سرمايه اجتماعي، برطبق نظر پوتنام عبارتست ازاعتماد، هنجارها و شبکه هايي که تسهيل کننده همکاري اعضا براي رسيدن به منافع مشترک است و هدف،رسيدن به دموکراسي و توسعه اقتصادي است. سرمايه انساني مجموع مهارتها، تجارب و دانش است که در نتبجه روابط بين افراد سازماني و روابط بين سازماني (سرمايه اجتماعي) ارزش افزوده پيدا مي کند. با افزايش سرمايه انساني و سرمايه اجتماعي از يک طرف بر توانمندي و ميزا ن خلاقيت نوآوري و از طرف ديگر توان سازمان در عرصه رقابتي مي افزايد.در واقع سرمايه اجتماعي، تسهيلگر و شتاب دهنده شناخت مسايل ، بررسي آنها و ارائه راهکاري خلاقانه و نوآورانه مي باشد. امروزه سازمانها تمايل دارند که به صورت خودکار در جهت توليد و استفاده از دانش جديد سازماندهي شوند و به صورت گروهي حرکت کنند و علوم مختلف جامعه شناسي، علوم سياسي، روانشناسي و مديريت به نقش يادگيري گروهي و انطباق محيطي و تلاش سيستم اجتماعي به منظور يادگيري + خلاقيت و نوآوري و نهايتاً يادگيري انطباقي که به صورت حلقه وار تکرار مي شود تاکيد مي نمايد.
ضمناً پارادايم قرن 21 در مبحث خلاقيت و نوآوري، پارادايم باز در مقابل پارادايم بسته(معطوف به توان داخلي)است. يعني هر سازماني در جستجوي ايده هاي بيروني،ازطريق ارتباط آسان و سريع و توام با اطمينان با مراجع بيروني است و ديگر صرفا به ايده هاي افراد درون خود اکتفا نمي کند(پروفسور هيوبرت وگان) حال جهت دريافت ايده هاي بيروني نيازمند تعريف شبکه هاي ارتباطي منسجم، توأم با اعتماد، صميميت و مشارکت و ... مي باشد. زيرا خلاقيت و نوآوري به تنهايي در درون سازمانها يا حتي واحدها وجود ندارد. در پايان بنده بر خود واجب دانستم در سالي كه با زعامت و درايت مقام معظم رهبري (مدظله العالي) بنام "نوآوري و شکوفايي" نامگذاري فرموده اند در اين مقوله گامي برداشته و به نگارش مقاله ايي در حد بضاعت بپردازم ،در اين مقاله ابتدا به مقوله سرمايه اجتماعي با رويكرد ديني پرداخته و پس از تبيين مفاهيم خلاقيت و نوآوري ،در ارتباط اين دو متغير ،مطالبي ايراد و راهكارهاي افزايش خلاقيت و نوآوري از طريق افزايش سرمايه اجتماعي رابيان داشته ام.

مولف :  مصطفي ملايي؛ كارشناسارشد مديريت اجرايي از دانشگاه تهران ـ سيد مهدي محدث



                                                                             بازگشت
 
 

 كليه حقوق مادي و معنوي اين سايت متعلق به مركز تحقيقات دانشگاه امام صادق عليه السلام مي باشد.
All Rights Reserved For ISU Research Center