دانشگاه امام صادق عليه السلام

Javascript DHTML Tree Menu Powered by dhtml-menu-builder.com
           جستجو براي عبارت 
        
                        

  .                                                                                                           امروز:   سه شنبه ۴/۷/۱۳۹۶


v v

 
چيستي اعتماد ملي و شاخص هاي ارزيابي آن در ايران

 
زندگي مدرن شهري با تراكم جمعيت از يك سو و تراكم اخلاقي از سوي ديگر، مناسبات و روابط اجتماعي را سرد، شكننده و بي روح مي كند. در چنين فضايي همكاري و مشاركت به حداقل مي رسد، روابط اعتماد آميز اجتماعي به حداقل مي رسد و غريبگي ناشي از تراكم، فضاي مناسب و مساعدي براي انواع آسيب هاي اجتماعي فراهم مي كند.
تقويت و گسترش اعتماد اجتماعي و ملي در چنين فضايي مي تواند راهگشاي مشكلات عديده باشد. اعتماداجتماعي مفهومي است كه در فرايند روابط اجتماعي بين افراد و سازمانهاي اجتماع با همديگر تبلور مي‌يابد. اعتماد احساس روابط اجتماعي است و رابطه مستقيم با ميزان روابط اجتماعي دارد. بدين صورت كه هر چه ميزان اعتماد اجتماعي ميان افراد و گروهها و سازمانهاي اجتماعي جامعه بيشتر باشند، به همان ميزان، روابط اجتماعي از شدت ، تنوع، ثبات و پايداري بيشتري برخودار است. لذا اعتماد اجتماعي نتيجه تعاملات اجتماعي موجود و گروهي انجمنها و فعالتيهاي اجتماعي است، به خصوص اگر اين اعتماد از حد فردي به سطح اجتماعي انتقال يابد بعنوان يك سرمايه با ارزش تلقي مي‌گردد.
اعتماد در متن كنشهاي انسان نمود پيدا مي‌كند، بويژه در آن دسته از كنشهايي كه جهت گيري معطوف به آينده دارند و آن نوعي رابطه كيفي است كه به تعبير كلمن «قدرت عمل كردن را تسهيل مي‌كند». اعتماد تسهيل كننده مبادلات در فضاي اجتماعي است كه هزينه مذاكرات و مبادلات اجتماعي را به حداقل مي‌رساند و براي حل مسائل مربوط به نظم اجتماعي نقش تعيين كننده‌اي دارد و عنصر پيش قراردادي و مقدم حيات اجتماعي است. به تعبيري مفاهيم مربوط به اعتماد بطور بالقوه روابط اجتماعي را توصيف مي‌كنند كه در بردارنده تمايزات افقي بين حوزه هاي مربوط به فضاي عمومي و شخصي است. بنابراين مي توان از اعتماد به مثابه شاخصي براي بيان سرمايه اجتماعي در معناي ارزشهاي جمعي شبكه‌هاي اجتماعي و اخلاق فرهنگي كه بنياد رشد و ثبات اقتصادي را تشكيل مي‌دهند، استفاده كرد.
در اين نوشتار ضمن پرداختن به مفهوم اعتماد اجتماعي به ملاك هاي بومي و سنتي از جمله روابط خويشاوندي، محله گرايي، سنت، اجتماع محلي و دين و دينداري به منظور سنجش و ارزيابي اعتماد اجتماعي اشاره شده است.

مولف :  محمد كاركناننصرآبادي؛ كارشناس ارشد جامعه شناسي و پژوهشگر معاونت پژوهشي دانشگاه كاشان



                                                                             بازگشت
 
 

 كليه حقوق مادي و معنوي اين سايت متعلق به مركز تحقيقات دانشگاه امام صادق عليه السلام مي باشد.
All Rights Reserved For ISU Research Center